13 września 2026 roku, o godz. 17 w 87. rocznicę tragicznych wydarzeń z września 1939 roku, spotkaliśmy się na cmentarzu w Krzywczy przy grobie żołnierzy, którzy 13 września 1939 roku polegli w obronie Ziemi Krzywieckiej.
W ciszy i zadumie oddaliśmy hołd tym, którzy w pierwszych dniach II wojny światowej stanęli do walki w obronie naszej ziemi i Ojczyzny.
Podczas spotkania odczytaliśmy nazwiska poległych żołnierzy, przywołując każdego z nich z imienia i nazwiska. W ich intencji wspólnie odmówiliśmy dziesiątkę różańca, a następnie zapaliliśmy znicz jako symbol naszej pamięci i wdzięczności.
To było skromne spotkanie, ale właśnie takie gesty mają ogromne znaczenie. Historia Krzywczy to nie tylko daty zapisane w książkach. To konkretni ludzie, ich losy, poświęcenie i miejsca, które mijamy każdego dnia.
Z radością dzielę się finalizacją swojej prawie 30 letniej pracy nad Historią Bitwy Krzywieckiej w dzień w 87 rocznicy tych wydarzeń.
Oddając w ręce czytelników tego e-booka, pragnę nie tylko ocalić od zapomnienia szczegóły taktyczne i przebieg starć z 13 września 1939 roku. Chcę przede wszystkim złożyć hołd tym, którzy na krzywieckiej ziemi przelali krew za wolność Ojczyzny.
18 kwietnia 2026 r. odwiedziła Krzywczę Lilja Bernheim, wraz z tłumaczem, amerykanka z University of Stirling w Szkocji, która zbiera na Podkarpaciu materiały do pracy doktorskiej. Oprócz historii miejscowości Lilje interesuje wątek ziół w życiu niegdyś wielokulturowej Krzywczy. Efekty jej pracy być może poznamy za kilkanaście miesięcy.
30 III 2026 odwiedziła Krzywczę Elżbieta Magnuszewska z córką i wnukiem oraz jej rodzina z Kalisza. Goście przybyli z Chicago w USA, aby dopełnić obowiązku pamięci o swoich przodkach, głęboko skrywanej w sercu pani Elżbiety. Na cmentarzu postawiony został pamiątkowy pomnik dla Henryka Magnuszewskiego ojca p. Elżbiety, który został zabity przez UPA podczas podróży na Górze Koryteńskiej tuż po wojnie.
Na tablicy pamiątkowej została wyryte słowa „Żyłem z Wami cierpiałem i płakałem a nikt nie był mi obojętny - wygnaniec z Kalisza” to parafraza wiersza J.Słowackiego „Testament mój”. Te słowa zostały napisane przez Henryka na odwrocie zdjęcia, które tuż przed śmiercią podarował rodzinie Wolańskich. Pomnik poświęcił proboszcz parafii ks. Janusz Wilusz w obecności delegacji mieszkańców Krzywczy. Wzruszenie, łzy spełniania, dopełnienie obowiązku pamięci były udziałem tej krótkiej uroczystości.
Pani Elżbieta odwiedziła również dom, w którym się urodziła w 1944 r. i gdzie jej ojciec otworzył Restaration H.Magnuszewski, a obecnie mieści się Punkt Apteczny. Od kilkunastu lat na tablicy umieszczonej na ścianie jest historia budynku wraz z czasem kiedy „wygnaniec z Kalisza” założył restaurację po której pozostało pamiątkowe zdjęcie. To kolejna moja „mapa do serca wspomnienia”.
W menu e-booki https://www.krzywcza.eu/index.php?option=com_content...
ukazała się publikacja wykonana pod kierunkiem p. Wilhelminy Skubisz pt. Przyśpiewki weselne wsi Babice i Skopów. Jest to zbiór kilkudziesięciu przyśpiewek zebranych przez uczniów Szkoły Podstawowej w Babicach w roku 1985 r. Starałem się, by publikacja była wierna oryginałowi doceniając wkład pracy i zaangażowanie w nią pani Wilhelminy Skubisz Strażniczki Babickiej Pamięci, która zmarła 1 lutego 2026 r., i której dedykuję to wydanie.
18 stycznia Prezentowane poniżej opracowanie historii Babic to przedruk z Encyklopedii do krajoznawstwa Galicji Antoniego Schnaidera z roku 1873. Autor był lwowskim badaczem historii. Marzeniem jego życia było opracowanie encyklopedyczne wszystkich miejscowości w Galicji. Przez wiele lat zbierał materiały i wydał drukiem miejscowości zaczynające się od A do B. Niestety publikacja nie spotkała się z szerokim zainteresowaniem czytelników z tego powodu popadł w depresję i ostatecznie popełnił samobójstwo.
