Krzywcza.eu - Dla wszystkich, którzy dobrze wspominają lata spędzone w Krzywczy.

Podczas poszukiwań materiałów do cyklu artykułów o I Wojnie Światowej natknąłem się w jednej z przemyskich gazet na artykuł pt. Wspomnienie o Hellerczyku opracowanym przez Jerzego Husara. Jest to biogram Adolfa Męcińskiego urodzonego w Krzywczy, a jak wynika z tekstu zasłużonego w walkach o Przemyśl i Lwów w 1918 r. Za swoje zasługi został odznaczony, między innymi, „Gwiazdą Przemyśla” najwyższym orderem nadsańskiego grodu.

Piotr Haszczyn [Listopad 2014]

JERZY HUSAR

Adolf Męciński (syn Karola i Katarzyny ze Śmiałkowskich) urodził się w Krzywczy 3 marca 1903 r. Był potomkiem szlacheckiej rodziny Męcińskich herbu Poraj. Jego prapradziadek Michał Męciński był ożeniony z Zofią Schodnicką. Pradziadek Adolfa, Andrzej Męciński (syn Michała i Zofii Schodnickiej) po upadku powstania listopadowego w 1831 r. przyjechał do Krzywczy z Dukli (siedziba rodu). Tu w Krzywczy, w powiecie przemyskim, osiedlił się, nabył grunt i wybudował dom. Ożenił się z Antoniną Akielaszek i miał z nią pięcioro dzieci tj. dwie córki (imiona nieznane) oraz trzech synów: Michała, Sylwestra i Józefa, który pozostał na gospodarstwie. Józef Męciński pozostawił pięcioro dzieci: Karola, Adama, Franciszka, Leontynę i Marię (zamężną Maksymowicz). Gospodarstwo odziedziczył najstarszy syn Karol, ożeniony z Katarzyną Śmiałkowską, z którą miał jednego syna Adolfa. Stosunki z ojcem po powtórnym jego ożenku nie układały się Adolfowi, jako młody człowiek opuszcza więc Krzywczę. Mieszka w Przemyślu u Stryja. Stryj - bezdzietny maszynista kolejowy - zajmuje się wychowaniem bratanka. W Przemyślu Adolf wstępuje do Sokolich Drużyn Polowych. W latach 1918-1920 służy w stopniu starszego szeregowego w Armii Polskiej - Józefa Hallera. Za tę służbę otrzymuje dyplom nr. 11496 oraz odznakę „Miecze Hallerowskie" na pamiątkę wiernej służbie Ojczyźnie.

altWalczy również Adolf Męciński od 1 listopada 1918 do 16 maja 1920 w obronie Przemyśla i ziemi przemyskiej. 11 kwietnia 1920 otrzymuje „Gwiazdę Przemyśla" nadaną przez gminę miasta królewskiego za dzielną obronę tego grodu. Po oswobodzeniu Przemyśla walczy w obronie Lwowa.

W odrodzonej Polsce pracuje na Policji w Przemyślu. Zajmuje się sprawami kryminalnymi i pozostaje w służbie do wybuchu II wojny światowej. Początkowo mieszka przy ul. Dekerta 7, a następnie przy ul. Smolki 13. 25 lutego 1935 r. żeni się z Anna Husarówną z Dobromila. Nie utrzymuje żadnych stosunków z ojcem, który nadal mieszka w Krzywczy. Jednakże w obliczu zbliżającej się wojny wywozi żonę Annę i córkę Bogusławę do Krzywczy. Nie spodziewa się wtedy jeszcze, że z 13 na 14 września1939 r. [Bitwa odbyła się 13 września 1939 r.] tu właśnie w Krzywczy toczone będą ciężkie walki 11 Karpackiej Dywizji Piechoty pod dowództwem płk. Prugara - Ketlinga z wojskami niemieckimi, którymi dowodził gen. major Otto. Walki pod Krzywczą zakończyły się przegraną wojsk polskich [Bitwa zakończyła się wycofaniem wojsk polskich, a nie przegraną].

Sam Adolf Męciński w 1939 r. został wcielony do wojska polskiego i wycofywał się z armią polską spod Lwowa w kierunku Rumunii. Armia i jej zaopatrzenie zostało zbombardowane, a Adolf uniknął śmierci tylko dzięki temu, że zrobił miejsce na furmance swojemu koledze. W czasie bombardowania uskoczył bowiem do rowu i szczęśliwie ocalił życie.

Po podziale Przemyśla (granica na Sanie była od 28 września 1939 r. do 21 czerwca 1941 r.) mieszka Adolf u swojego szwagra Leona Husara przy ul. Koźmina 15. Działa w organizacjach podziemnych walczących z okupantem. Jeszcze podczas pracy w policji od 1918 do 1939 r. współpracował z człowiekiem o nazwisku Andrzejczyk, co do którego istniały podejrzenia i obawy o szpiegostwo na rzecz Niemiec. Męciński otrzymał rozkaz rozpracowania Andrzejczyka. Tuż przed śmiercią widziano go 4 marca 1940 r. w restauracji przy ul. Buszkowickiej, obok szpitala na Zasaniu właśnie w towarzystwie Andrzejczyka. Zginął zastrzelony na Lipowicy, za cmentarzem w Przemyślu 5 marca 1940 r. Zwłoki rozpoznał jego kolega z okresu pracy w Policji Bronisław Próżny, bowiem żona Adolfa - Anna przebywała po stronie radzieckiej w mieszkaniu przy ul. Smolki. Ostatnia osobą, która widziała Adolfa Męcińskiego była Anna Wasik (zamężna Augustyn), której podał Adolf chleb dla jej ciotki Jadwigi Husar, u której mieszkał i stołował się.

Pochowano go w zbiorowej mogile na zasańskim cmentarzu, skąd prochy przeniesiono później do grobowca rodzinnego na Cmentarz Główny w Przemyślu, gdzie spoczywa z żoną Anną zmarłą 9 stycznia 1986 r. [Na stronie internetowej Cmentarza Głównego w Przemyślu istnieje informacja, że Adolf Męciński i jego żona Anna z domu Husar spoczywają na cmentarzu zasańskim kwatera 32, rząd 4, grób 2]. Adolf miał dokładnie 39 lat, gdy zginął z rąk niemieckiego szpiega, swojego byłego współpracownika z policji.

Zapraszamy na blog  - http://krzywcza.blogspot.com/